Van werkzoekend naar werkgeluk (én maatje!)

Toen Jeannette haar baan kwijtraakte bij de tassenwinkel in Wageningen, brak er een onzekere periode aan. Tijdens een van haar laatste werkdagen zag ze een oproep van JobHulpMaatje Rhenen in de krant om mee te doen met de Job Group, training voor werkzoekenden. “Ach, ik meld me gewoon aan,” dacht ze. "Gewoon kijken wat het is.”

De dag na het kennismakingsgesprek zat ze al bij de Job Group. En daar gebeurde iets. Ze leerde dat verlies van een baan ook een emotionele impact heeft. Ze ontdekte hoe belangrijk het is om je talenten, hobby’s en wensen serieus te nemen. Ze maakte testen,, speelde diverse spellen, zoals het beroepskaartenspel en kwam erachter dat zelfs het beroep van ‘begrafenisondernemer’ haar aansprak. Nadat ze dit verder ging onderzoeken leek haar dit toch emotioneel te belastend. De cursus van JobHulpMaatje liet haar verder kijken dan haar ervaring; ze ontdekte beter wat ze écht wilde en wat haar energie gaf. Haar cv bleek flink verouderd. Deze kreeg een mooie update; het werd een persoonlijk visitekaartje waarmee ze zich met zelfvertrouwen kon presenteren.

Twee jaar na de cursus belde Eline van JobHulpMaatje haar op, om te horen hoe het ging. Eline koppelde haar aan een maatje. Met haar maatje Jitty ging ze echt de diepte in: wat wil je nu eigenlijk? Wat geeft je plezier? En waar ben je goed in?  Haar maatje motiveerde haar en wist door de gesprekken die ze samen hadden nog beter te laten nadenken welke richting ze zelf op wilde. Jeannette bezocht banenmarkten, dacht na over functies in de zorg en bekeek vacatures kritisch. 

Van een vriendin kreeg ze een vacature bij het Kröller-Müller Museum doorgestuurd. Dat leek haar echt wat! Jeannette benutte haar netwerk om zich zo goed mogelijk voor te bereiden en niets aan het toeval over te laten.

De dag van het sollicitatiegesprek liep, ondanks haar goede voorbereiding, niet helemaal zoals bedoeld. De navigatie stuurde haar onderweg de verkeerde kant op en ze kwam te laat bij het sollicitatiegesprek.

Toen ze de deur opende zei ze met een knipoog: “Hier staat een vrouw die haar navigatie niet vertrouwt!” Iedereen moest lachen. Het gesprek verliep fantastisch. Ze kreeg de baan. Een jaar later had ze een vast contract op zak.

Ze had zichzelf een belofte gedaan: als ik weer een vast contract heb, wil ik  zelf maatje worden. En dat deed ze! Een dag nadat ze haar vaste contract had gekregen, zocht ze contact met Eline. Sinds juli vorig jaar helpt Jeannette als maatje nu anderen met hun zoektocht naar passend werk. Ze herkent de worsteling, maar weet ook wat een duwtje in de rug kan doen. Ze helpt mensen breder te kijken, verder te dromen, en hun eigen kwaliteiten te (her)erkennen. “Ik gun het anderen ook: dat ze hun eigen kracht ontdekken, hun blik verbreden en hun toekomst weer vol vertrouwen tegemoet zien." Ik weet uit eigen ervaring dat je jezelf soms in de weg zit, maar dat je daar met de juiste ondersteuning uit kunt komen. Het is mooi om te zien als iemand weer perspectief krijgt en zich ontwikkelt. Ik hoop dat ik dat anderen ook kan meegeven.”